Sinds mijn werkzame leven zich voornamelijk ‘s nachts afspeelt, krijg ik regelmatig de vraag of dat wel voldoening geeft. In principe slapen de cliënten en het grootste gedeelte van mijn bezigheden bestaat uit mensen helpen met de toiletgang en verschoning. Toch zijn er ’s nachts genoeg momenten waarbij ik iets voor iemand kan betekenen. Bijvoorbeeld

Zaterdag komt ons vrouwenvoetbal team onder etenstijd in actie tijdens het Europees kampioenschap. Onder de voetbalfans kwam dit vorige week al ter sprake en het deed me denken aan een vorige keer dat dit het geval was. Die avond werkte ik een tijdelijk kracht in, Mo. Hij had niet heel veel ervaring, maar hij was

Laatst las ik over het zogenaamde derde oog. Spirituele dingen die mij persoonlijk niet zo aanspreken. Wat me wel aansprak is de koppeling met onze intuïtie. We kijken de hele dag naar onze cliënten; wat ze doen, wanneer ze het doen, en doen ze het goed? Vooral dat laatste. Soms moeten we ogen in ons

Sinds een paar weken staat ook in mijn WhatsApp het blauwpaarse cirkeltje. AI is inmiddels doorgedrongen tot mijn meest gebruikte communicatiemiddel. Meta zegt dat het geen informatie ophaalt uit de appjes met onze dierbaren, maar ik vertrouw dat niet helemaal. Ik heb een tijdje geleden een formulier ingevuld dat moet voorkomen dat Meta aan de

In het Kempische Eersel waar ik opgroeide was er binnen de grote Katholieke gezinnen vaak sprake van een kind met beperkingen. Een zogenaamd ‘ongelukkig kindje’. Zo’n ongelukkig kindje woonde soms thuis, maar vaker niet. In Eersel had je bijvoorbeeld huize St Joseph. Het stond midden in het dorp. Regelmatig zag ik verpleegkundigen wandelen met de

Eindrit. Het komt regelmatig voor dat mensen met een verstandelijke beperking in het ziekenhuis belanden, ook zij kunnen ziek worden en behandeling nodig hebben. In het ziekenhuis verblijven is voor iedereen lastig, maar voor cliënten die in een instelling wonen is het vaak nog een fractie ingewikkelder. Elke dag zorg moet vergoed worden. De instelling