Ik liep van de week tijdens mijn nachtdienst buiten met een nieuwe collega, het was volle maan en heel even stonden we stil om ernaar te kijken. ‘Mooi he?’ ‘Ja… Heb je weleens een vallende ster gezien tijdens je werk?’ ‘Nee, we hebben niet veel tijd om omhoog te kijken.’ ‘Ik heb er nog nooit

Ik koos in de jaren ‘90 voor de gehandicaptenzorg, omdat je behalve directe zorg, nog veel meer mocht doen met cliënten. Als Z-verpleegkundige werd je namelijk opgeleid te ondersteunen op alle levensgebieden. Al eerder schreef ik over op vakantie gaan, of ‘op kamp’ zoals we dat noemden. Met zijn allen bepakt en bezakt in gehuurde

Afgelopen week had ik een zakelijke afspraak in een eetcafé waar we bediend werden door mensen met een verstandelijke beperking. Een plaats waar ik graag afspreek. Na binnenkomst keek mijn afspraak bedenkelijk rond. Ik begreep hem wel een beetje. Het was erg druk. Achter de bar stonden begeleiders die de boel in goede banen moesten

Het is al een dikke week rond de dertig graden en tijdens mijn late dienst kreeg ik al snel door dat niet iedereen er ontspannen bij zat. We kunnen veel beïnvloeden in ons werk, zijn de hele dag troubleshooters voor kleine en grote problemen, we laveren en schakelen continu. Tropische temperaturen kunnen we echter niet

Wat leuk dat het Jeugdjournaal de Ere ZIlveren Nipkowschijf gewonnen heeft tijdens een jubileumjaar. Het kindernieuws bestaat namelijk dit jaar al 45 jaar. Wat sommige mensen zich misschien niet realiseren, is dat het jeugdjournaal niet alleen het ingewikkelde wereldnieuws voor basisschoolkinderen vertaalt. Ook veel mensen met een verstandelijke beperking kijken er graag naar. Vaak staan

Komende week wordt het persoonlijk plan van mijn verstandelijk beperkte schoonzusje geëvalueerd. Als contactpersonen zijn mijn vriend en ik daar altijd bij. Ik schat in dat mijn schoonzusje zich daar nu al een beetje druk over aan het maken is. Sinds 2009 is het verplicht om voor cliënten in de gehandicaptenzorg een ondersteuningsplan op te