Alida van Sambeeck (1968) werkt als verpleegkundige in de GGZ en Gehandicaptenzorg. Zij begeleidt al drie decennia mensen met ernstige beperkingen en psychiatrische problemen. In haar privésfeer ondervond ze jarenlang emotioneel misbruik en stalking.
In haar verhalen combineert Alida haar persoonlijke en professionele ervaringen. Ze brengt complexe onderwerpen zoals beperkingen en geestelijke problemen zeer empathisch over het voetlicht om daar bewustzijn en begrip voor te vergroten.
Blijf op de hoogte van boeklanceringen, publicaties en ander nieuws
Op 19 april is het de ‘dag van de zelfverkopende auteur’ en zal Alida met haar boeken aanwezig zijn op het Boekenfestival van de Kempen. De dag van de zelfverkopende auteur is een speciaal evenement gewijd aan auteurs die hun boeken in eigen beheer uitgeven en verkopen. Het is een dag waarop lokale schrijvers hun
Hieronder een greep uit de reacties: Het is een heel warm verhaal over twee mensen met elk hun eigen rugzakje die de problemen van de ander herkennen en elkaar daardoor goed begrijpen en ernaar handelen. Ik houd van deze boeken, mits ze goed verteld worden en realistisch zijn. Wat je er uit zou kunnen halen
Op 3 maart jl. gaf Alida in het Dommelhuis in Son en Breugel een lezing over de kracht van verhalen bij herstel na geweld in de privésfeer. Het delen van ervaringen is zo oud als de mensheid en er gaat een grote kracht vanuit. Delen zorgt voor verbinding, voor (h)erkenning en voor begrip en uiteindelijk
Nu beschikbaar in de boekhandel:
Wanneer Harm en Dimf elkaar ontmoeten worden ze al snel verliefd, maar Harm wordt op een confronterende manier teruggeworpen in de tijd en Dimf kan zich niet echt openstellen.
Allebei worstelen ze met een traumatisch verleden dat voor onbegrip en obstakels zorgt. Is de liefde voor elkaar sterk genoeg om dit aan te kunnen?
Limerick geïnspireerd op het boek Nimf
Berichten uit de gehandicaptenzorg
Ik liep van de week tijdens mijn nachtdienst buiten met een nieuwe collega, het was volle maan en heel even stonden we stil om ernaar te kijken. ‘Mooi he?’ ‘Ja… Heb je weleens een vallende ster gezien tijdens je werk?’ ‘Nee, we hebben niet veel tijd om omhoog te kijken.’ ‘Ik heb er nog nooit
Ik koos in de jaren ‘90 voor de gehandicaptenzorg, omdat je behalve directe zorg, nog veel meer mocht doen met cliënten. Als Z-verpleegkundige werd je namelijk opgeleid te ondersteunen op alle levensgebieden. Al eerder schreef ik over op vakantie gaan, of ‘op kamp’ zoals we dat noemden. Met zijn allen bepakt en bezakt in gehuurde
Afgelopen week had ik een zakelijke afspraak in een eetcafé waar we bediend werden door mensen met een verstandelijke beperking. Een plaats waar ik graag afspreek. Na binnenkomst keek mijn afspraak bedenkelijk rond. Ik begreep hem wel een beetje. Het was erg druk. Achter de bar stonden begeleiders die de boel in goede banen moesten
