Alida van Sambeeck (1968) werkt als verpleegkundige in de GGZ en Gehandicaptenzorg. Zij begeleidt al drie decennia mensen met ernstige beperkingen en psychiatrische problemen. In haar privésfeer ondervond ze jarenlang emotioneel misbruik en stalking.
In haar verhalen combineert Alida haar persoonlijke en professionele ervaringen. Ze brengt complexe onderwerpen zoals beperkingen en geestelijke problemen zeer empathisch over het voetlicht om daar bewustzijn en begrip voor te vergroten.
Blijf op de hoogte van boeklanceringen, publicaties en ander nieuws
Vestzaktheater Dommelhuis 12 september 2026, aanvang 13:30u, deuren geopend om 13:00u. Film Geen Sprookje, met korte inleiding door Charlotte Ploegmakers, maakster van de film Boeklancering Geen Sprookje – Alida van Sambeeck Lezing: Levensverhaal, intergenerationeel geweld – Jos van der Linden Boeklancering Van Binnen Gebruld – Jasmin Steba Interactieve Lezing met een muzikaal tintje: Van Zwart
Op 12 september organiseert Alida, in het Dommelhuis in Son en Breugel, de eerste editie van Gelezen Woorden. Een literair event dat in het teken staat van ervaringsverhalen. Het delen van ervaringen is al zo oud als de mensheid en ervaringsboeken vormen een aparte niche in het literatuurlandschap. Het is een genre dat vaak vergeten
Wist je dat Nimf ook te lenen is in de bibliotheek? Waarschijnlijk moet je er wel even naar vragen zodat ze hem kunnen bestellen. Nimf is ook te koop als E-book voor de aantrekkelijke prijs van €8,95. sambeeck68@gmail.com Facebook-f Instagram
Nu beschikbaar in de boekhandel:
Wanneer Harm en Dimf elkaar ontmoeten worden ze al snel verliefd, maar Harm wordt op een confronterende manier teruggeworpen in de tijd en Dimf kan zich niet echt openstellen.
Allebei worstelen ze met een traumatisch verleden dat voor onbegrip en obstakels zorgt. Is de liefde voor elkaar sterk genoeg om dit aan te kunnen?
Limerick geïnspireerd op het boek Nimf
Berichten uit de gehandicaptenzorg
Ik liep van de week tijdens mijn nachtdienst buiten met een nieuwe collega, het was volle maan en heel even stonden we stil om ernaar te kijken. ‘Mooi he?’ ‘Ja… Heb je weleens een vallende ster gezien tijdens je werk?’ ‘Nee, we hebben niet veel tijd om omhoog te kijken.’ ‘Ik heb er nog nooit
Ik koos in de jaren ‘90 voor de gehandicaptenzorg, omdat je behalve directe zorg, nog veel meer mocht doen met cliënten. Als Z-verpleegkundige werd je namelijk opgeleid te ondersteunen op alle levensgebieden. Al eerder schreef ik over op vakantie gaan, of ‘op kamp’ zoals we dat noemden. Met zijn allen bepakt en bezakt in gehuurde
Afgelopen week had ik een zakelijke afspraak in een eetcafé waar we bediend werden door mensen met een verstandelijke beperking. Een plaats waar ik graag afspreek. Na binnenkomst keek mijn afspraak bedenkelijk rond. Ik begreep hem wel een beetje. Het was erg druk. Achter de bar stonden begeleiders die de boel in goede banen moesten
