Het jaar loopt tegen het einde en gisteren heb ik een nieuwe agenda gekocht.
In de winkel twijfelde ik nog voor een gezinskalender. Die heb ik bij nader inzien laten liggen aangezien die waarschijnlijk na een maand niet meer ingevuld zou worden. In een huishouden met drie chaoten met onregelmatig werk, zou je denken dat zo’n kalender juist fijn zou zijn. Maar het invullen en bijhouden vraagt discipline en wordt steeds vergeten. Dus ik hield het bij een agenda. Een grote, want er moet veel in opgeschreven worden. Zonder agenda ben ik compleet de weg kwijt.
Nee, dan Joop. Die heeft zo zijn eigen manier om structuur aan te brengen in het jaar.
Nu Sinterklaas voorbij is, is het tijd voor kerst, en na kerst komt oud en nieuw. Na oud en nieuw is huisgenoot Carel jarig, en daarna duurt het meestal niet lang voor dat Carnaval begint. Na Carnaval wordt de klok verzet en is hij zelf jarig, daarna is het Pasen en rond die tijd ook Koningsdag. In mei heb je Hemelvaart en Pinksteren en worden er altijd een weeklang uitjes georganiseerd op de woning, daarna komt Funpop en kermis op de instelling. Na de kermis is het bijna tijd voor zijn jaarlijkse vakantiemidweek. In september gaat hij met zijn zus naar de Efteling en zijn er twee jarige huisgenoten. In oktober wordt het wintertijd en in november is Pieter jarig en komt Sinterklaas.
Joop heeft de gewoonte om te leven van feest naar feest en om niet al te ver vooruit te kijken. Dagelijks herhaalt hij een aantal keer wat op stapel staat en wil dan bevestigd hebben of zijn interne kalender klopt.
‘Alida, het is bijna kerstmis.’
‘Ja, klopt Joop.’
‘Hoelang nog?’
‘Nog tweeënhalve week’
‘Dat is bijna! En dan komt Nieuwjaar.’
‘Ja.’
‘Zijn er dan oliebollen?’
‘Dat denk ik wel Joop.’
‘Ja, lekker!’
Tevreden loopt hij weg en herhaalt een paar keer in zichzelf: ‘Bijna Kerstmis, dan Nieuwjaar.’
Leven van feest naar feest en zonder agenda, het lijkt me heerlijk.