{"id":521,"date":"2025-04-06T09:56:00","date_gmt":"2025-04-06T09:56:00","guid":{"rendered":"https:\/\/alidavansambeeck.nl\/?p=521"},"modified":"2025-04-21T10:10:44","modified_gmt":"2025-04-21T10:10:44","slug":"cao-staken-gehandicaptenzorg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/alidavansambeeck.nl\/index.php\/2025\/04\/06\/cao-staken-gehandicaptenzorg\/","title":{"rendered":"CAO"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Waarom staken wij niet?\n \n<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Er is een nieuwe cao voor de gehandicaptenzorg. Een proces wat zich bijna geruisloos heeft voltrokken. Waar in het ziekenhuis afgelopen weken gedreigd werd met CAO stakingen, hoor je de gehandicaptenzorg nooit. Waarom zijn we eigenlijk zo stil?\nDeze vraag deed me denken aan een gesprekje dat ik laatst had met Karel.\nHet was ochtend en ik hielp hem tijdens het douchen.\n<\/p>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\u2018Wat wil jij worden, Alida?\u2019
\u2018Nou, ik ben toch al iets? Ik zorg voor jou. Kom je eruit?\u201d
\u2018Ik bedoel, wat wil jij \u00e9cht worden?\u2019
Ik geef hem een handdoek, zelf heb ik er ook een en samen beginnen we met afdrogen, Karel zijn gezicht, haren en buik. Ik de rest.
\u2018Voor jou zorgen, is dat niet echt iets dan?\u2019
Karel haalt zijn schouders op, zijn slungelige armen wiebelen. ‘Mwa, weet ik niet, hoor.\u2019
\u2018Ik vind wel dat ik iets ben, zorgen voor anderen is belangrijk werk.\u2019
Hij houdt zijn hoofd een beetje scheef: \u2018Krijg je daar veel geld voor?\u2019
Ik schiet in de lach..\u2019Niet heel veel.\u2019
\u2018Maar je hebt wel een auto.\u2019
\u2018Ja, ik heb wel een auto.\u2019
\u2018En een huis.\u2019
\u2018Ja, ook een huis.\u2019
HIj humt goedkeurend. \u2018En boodschappen?\u2019
\u2018Wat bedoel je, of ik geld heb voor boodschappen?\u2019
\u2018Ja, voor eten.\u2019
\u2018Ja.\u2019
\u2018En voor vakantie?\u2019
\u2018Ja.\u2019
\u2018Dan heb je toch genoeg?\u2019
\u2018Ja, dat is zo. Maar, wat ben ik dan volgens jou?\u2019
\u2018Een mama.\u2019 Zijn bruine ogen twinkelen. Hij is zichtbaar tevreden met mijn nieuwe functie.<\/p>

Een beetje geraakt droog ik zijn rug af. Ondertussen check ik de conditie van zijn huid. Karel heeft af en toe last van eczeem. Er zitten een paar plekjes boven zijn billen.<\/p>

Voordat ik de zalf heb gepakt, is hij de badkamer al uit.<\/p>

\u2018Karel, wacht even.\u2019
Hij kijkt achterom. \u2018Hoeft niet, helpt toch niet.\u2019
\u2018Jawel, moet wel.\u2019 Ik pak handschoenen, de zalf en zijn scheerapparaat. \u2018Hier. Jij scheren, ik smeren.\u2019
Nu is het zijn beurt om in de lach te schieten. \u2018Haha, scheren is toch jouw werk? Jij moet dat doen.\u2019 Ondanks dat pakt hij het scheerapparaat aan en aait ermee over zijn kin.<\/p>

Mijn gedachten dwalen even af. Zoals vaker geeft Karel mij stof tot nadenken.
Wat ben ik in de ogen van Karel en de anderen? Zij zijn mijn werk, maar hoe koud en afstandelijk klinkt dat eigenlijk? Maar een mama?\u00a0 Ik ben geen moeder, geen familie.<\/p>

Dus wat ben ik? Ik besluit dat als hij mij een mama vindt, ik voor hem een soort mama zou kunnen zijn. Eentje die geld heeft voor een auto, een huis, boodschappen en af en toe een vakantie. En dat is genoeg.
Misschien staken wij daarom niet?<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t